ก่อนจะพูดถึงเรื่องป่วย

 

เมื่อวานตั้งจัยอัพสเปซมาก นั่งทำไปได้ครึ่งทางใช้เวลาไปสองชั่วโมง

ทำไปทำมา ดันกดอะไรผิดก้อไม่รุ้ หายไปทั้งหน้าเรย

เหนแร้วแทบจะกรี๊ดๆๆๆๆๆๆ ที่ทำมาทั้งหมดมันสูนเปล่า เซงโคด

ตัดจัยว่าจะทำวันรุ่งขึ้น...

เช้ามา มานั่งทำตั้งแต่แปดโมง แร้วก้อลองเข้าเวปไปหารูปน่ารักๆดู

ไปเจอเรื่องการทำรูปนอกบล๊อกอันที่สองมาก้อลองทำดู

ไม่ว่าจะทำงัยรูปอันแรกกะอันที่สองก้อจะเหมือนกันตลอด - -"

เริ่มหงุดหงิดละ ไม่ได้ดั่งจัยซะที

เมื่อเวลาผ่านไปได้หนึ่งชั่วโมงเราก้อยังทำได้ไม่ไปถึงไหนแต่...

พี่หญิงดันถอดสายโทรสับออกตอนที่กำลังรอมันโหลดรูป แม่เจ้า

รูปที่รอไม่ขึ้นแต่ที่ซวยน่ะคือโคดของรูปหายไป T^T

ทำเท่าไหร่ก้อไม่ได้ ซ้ำแม่ยังมาเรียกให้ไปตากผ้าอีก

อารมเซงที่เก็บไว้ก้อได้เวลาระเบิดพอดี แต่...

พอมาถึงตอนนี้ก้อคิดว่าโชคดีแร้วล่ะที่เมื่อวานไม่ได้อัพ

เพราะว่าวันนี้ได้ทริปการทำเปซได้ดีกว่าเดิมเยอะมากมาก ก้อขอขอบคุน

เจ้าของสเปซที่มีอุปการะคุนทุกท่านที่บอกวิธีทำให้ อิอิ

 

 

 

  ป่วยกันซะ...

 

เริ่มจากแม่ก่อนละกัน แม่ไม่สบายอาหารเปนพิษ

มีอาการวิงเวียนศรีษะ หน้ามืด ตามัว ว่าไปนั่น - -"

ก้อท้องร่วงแร้วก้ออาเจียน

พี่หญิงอาหารเปนพิษ ท้องร่วงและอาเจียน

ได้ของแถมเปนโรดตาแดงอีกต่างหาก

น้องแชมป์อาหารเปนพิษ ท้องร่วงแต่ไม่อาเจียน

ต้องเข้าโรงบาลทั้งสามคนเรย ไปกินอาไรกันมานะ สงสัยจิงๆ

พี่ก้วงไม่สบายเปนใข้ ตัวร้อนแต่ก้อไม่มากนัก ถัดมาก้อชั้น

คงคิดกันละสิว่าชั้นอาหารเปนพิษด้วยรึเปล่า

ถ้าคุนคิดแบบนั้น...คุนคิดผิดค่ะ 555+

เพราะว่าชั้นเปนหวัด ที่สำคันคออักเสบ เจ็บโคดๆ

เมื่อไหร่จะหายซะทีนะ ดีที่พ่อกะพี่มิ่งไม่เปนอะไร

ไม่งั้นก้อครบพอดี ทั้งครอบครัว

 

 

 

 แหลกละเอียด

 

พูดถึงพี่มิ่ง วันนั้นโทรมาเล่าให้ฟังเรื่องโทรสับ ฟังแร้วสงสารมากมาก

เรื่องมันมีอยู่ว่า พี่เค้าเอาโทรสับไว้ในกระเป๋า

แร้วเอาที่ห้อยโทรสับโผล่ออกมา ด้วยความที่รีบวิ่งขึ้นรถเมล์

แขนไปหนีบใส่งัยไม่รู้ โทรสับดันตก ซวยโคด แต่ที่ซวยสุดๆก้อคือ...

 มันดันตกไปอยู่หน้าล้อรถพอดี ไอ่รถบ้านั่นก้อขยับ ทับแหลก

พี่เค้าก้ออึ้งไปเรย คนทั้งรถเมล์ก้อจับจ้องอยู่ที่พี่เค้า

คงกำลังคิดกันประมานว่า อี่นี่มันจะทำงัยต่อไป - -"

พี่เค้าก้อตั้งสติทำจัยก้มลงไปหยิบซากโทรสับขึ้นมา ในจัยนั้นแทบระเบิด

จากนั้นก้อเดินๆไป เจอถังขยะตั้งอยู่ตรงหน้า ในที่สุดก้อตัดจัย

ทิ้งซากโทรสับลงไปในนั้น เหอๆ เล่าซะอย่างกะตัวเองอยู่ในเหตุการณ์

ถ้าเปนเราเราก้ออึ้งเหมือนกัน คงทำอะไรไม่ถูก

คัยอยากรู้ว่าเปนงัยลองเอาโทรสับไปวางบนถนนสิ 555+

อีกเรื่องหนึ่ง เป๋าตังฝ้ายหายอีกรอบแร้ว

หายได้ตลอด สงสัยอยากถ่ายบัตรใหม่ อิอิ

 

 

 สุดท้าย ขอบคุนคนที่อดทนอ่านมาจนถึงบันทัดนี้

      อ่านแร้วอย่าลืมเม้นกันด้วยนะคะ